Conclusie van advocaat-generaal J. Kokott van 11 september 2025, Zaak C‑436/24, Skatteverket tegen Lyko Operations AB, ECLI:EU:C:2025:704
31. Dat is in casu niet het geval. De bij Lyko verzamelde punten geven de klant geen enkel recht (en scheppen dus ook geen enkele verplichting voor Lyko) om ze als tegenprestatie voor een levering te gebruiken (of te aanvaarden). Lyko is – als ik de situatie goed begrijp – juist niet verplicht om een beloning op vertoon van de punten te betalen. In de eerste vraag wijst de verwijzende rechter er uitdrukkelijk op dat het loyaliteitsprogramma zodanig is opgezet dat de klant de punten alleen in verband met een toekomstige aankoop mag gebruiken om in het kader van die latere aankoop andere goederen uit het assortiment van Lyko te verkrijgen.
32. De punten scheppen dus evenwel geen verplichting voor de leverancier om een goed te leveren, maar kunnen alleen naar aanleiding van een (toekomstige) verplichting van de klant om nog een andere aankoop te doen worden gebruikt. Enkel in het kader daarvan kan dan nog extra een ander goed (de beloning) worden verkregen met de punten. Er is echter een verplichting voor de leverancier vereist om überhaupt van een voucher te kunnen spreken. Alleen dan kan bijvoorbeeld de overdracht van een voucher (voor enkelvoudig gebruik) worden beschouwd als een levering van goederen in de zin van artikel 30 ter, lid 1, van de btw-richtlijn. Dit volgt reeds uit de definitie van een voucher in artikel 30 bis, punt 1, van de btw-richtlijn en is een vereiste waaraan alle vouchers, bijgevolg ook vouchers voor meervoudig gebruik, moeten voldoen.