DokuWiki

1. Aantekeningen
2. Regelgeving
3. Jurisprudentie
4. Literatuur

De BTW heeft in de eerste plaats een budgettaire functie (Krisen, Kriegs- und Nachkriessteuern, “Kind der Not”).
Het huidige BTW-stelsel is niet gebaseerd op draagkrachtbeginsel. Het kent slechts elementen die aan draagkrachtbeginsel recht doen:

• Lage tarief eerste levensbehoeften (maar ook cultuur etc) – degressief effect is duidelijk bij lage tarief op eerste levensbehoeften
• Vrijstellingen, mits slechts in laatste schakel (anders cumulatie)
• Plaats van dienst regels hebben ons inziens geen relatie met draagkrachtbeginsel

Het is evident dat de BTW in ieder geval een deel van iemands draagkracht belast.
De BTW is een algemene verbruiksbelasting. Het betrekt in beginsel alle bestedingen van de particuliere consument in de heffing.

Diverse methoden om draagkrachtbeginsel in BTW-stelsel tot uitdrukking te laten komen:

• Teruggaaf BTW aan particulieren
• Heffingskorting voor iedereen
• Tax credit IB voor bepaalde bestedingen
• Tax credit IB gekoppeld aan inkomensgrens - armoedeval
• 0% tarief op bepaalde goederen / diensten

• Zieligheid subsidiëren en keihard heffen
• BTW = neutraal: draagkrachtbeginsel mag niet tot uitdrukking komen
• BTW = neutraal: draagkrachtbeginsel mag niet tot uitdrukking komen.

Moet je het draagkrachtbeginsel wel per belastingmiddel bezien, of moet je naar het totaal van de fiscale (en eventueel sociale) wetgeving kijken om te bepalen of het draagkrachtbeginsel wordt uitgedragen.

• Conclusie Kokott, Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija, C-87/23
  30. Als algemene verbruiksbelasting strekt de btw ertoe dat er belasting wordt geheven over de draagkracht van de consument, die blijkt uit het feit dat deze zijn vermogen aanspreekt om zich een verbruikbaar voordeel te verschaffen.(5) Bijgevolg moet de ontvanger van de dienst een verbruikbaar voordeel hebben ontvangen. Dit geldt zowel voor een goederenlevering als voor een dienst in de zin van artikel 2, lid 1, onder a) en c), van de btw-richtlijn. Het in casu in aanmerking komende verbruikbare voordeel is de opleiding. De opleiding is geen levering van goederen in de zin van artikel 14 van de btw-richtlijn en dus een dienst in de zin van artikel 24, lid 1, van die richtlijn

• Conclusie Kokott P.S.A., C-615/23
  29. De btw is een verbruiksbelasting die tot doel heeft de draagkracht van de consument te belasten, die tot uiting komt in de kapitaaluitgave om een verbruikbaar voordeel te verschaffen. Bijgevolg kan er slechts sprake zijn van een handeling voor de btw wanneer de belastingplichtige een bepaalde consument een concreet voordeel verschaft. Indien de ontvanger van de subsidie daarentegen slechts een algemeen voordeel aan de gemeenschap verschaft, leidt dit niet tot een belastbare handeling.

• J. Reugebrink, Organisaties die uitsluitend om niet presteren, WFR 1985/613

Het feit dat in de Eerste richtlijn over een algemene verbruiksbelasting wordt gesproken betekent niet dat vooraf dat karakter breedvoerig is doorgelicht, om vervolgens in dat licht een belastingheffing te construeren. Het is een aanduiding die in het laatste stadium van de onderhandelingen werd gekozen, met name om lid- staten in staat te stellen de draagkrachtgedachte in de wetgeving een plaats te kunnen geven. Daarmee behoudt dat karakter zonder twijfel normatieve betekenis, maar daarmee kan men niet allerlei in de richtlijnen bestaande bepalingen, die strijdig zijn met dat rechtskarakter, wegretoucheren.